کلی صدا با هم توی گوشم صداش پیچید. صدای جیغ یه زن، صدای فریاد یک مرد نگران، صدای ترمز شدید، صدای مهره های گردنم که از چرخش تند سرم صداش در اومده بود ... . لب پنجره ایستاده بودم، داشتم روبرو رو نگاه میکردم، ولی اصلا متوجه اتفاقات دور و برم نبودم، هجوم این همه صدا باهم باعث شد از فکر و خیال بیرون بیام، ساعت نزدیک دو و نیم بعد از ظهر بود، نزدیک یک ساعت بود که منتظر بودم، پشت سر هم میس کال میزدم، داشتم به اون اسمس میزدم بعدش یهو دیگه جواب نداد، کلی نگران شدم، یک ساعت پشت سر هم همینطور ایستاده میس کال میزدم، نمیدونم چن تا شد ولی گوشیم داغ شده بود و فریاد میزد باتریش داره تموم میشه، گردنم درد گرفته بود، به خیابون جلوی خونه نگاه کردم، یه ماشین با یه بچه تصادف کرده بود، بچه غرق خون بود، ولی من بی تفاوت داشتم به حرکات افراد نگاه میکردم، همه تند تند به طرف صحنه ی تصادف حرکت میکردن، نگرانی از چهرشون موج میزد ولی من نگران کس دیگه ای بودم که کیلومتر ها ازم دور بود. پاهام خوابیده بود، دستم کرخت شده بود، قفسه ی سینم تیر میکشد، دندونم که از همه بدتر اشکم رو در آورده بود ولی وقتی نگران کسی باشی اصلا این درد ها مهم نیست...

به گوشیم نگاه کردم، هنوز ازش خبری نشده بود، یک ساعت گذشته بود، کلی زنگ زده بودم جواب نداده بود، من داشتم بهش اسمس میزدم، ولی اون دیگه جواب نداده بود، سعی کردم پای راستم رو تکون بدم ولی بدجور بی حس شده بود، یه قدم برداشتم، تعادلم رو از دست دادم، گوشیم از دستم جدا شد و روی زمین افتاد، در پشت گوشی باز شد بعدش باتری و سیمکارتم ازش بیرون پرید، حوصله نداشتم باتری و سیمکارت رو سر جاش بذارم، سعی کردم خودم رو تکون بدم، ضربه ی بدی به سرم وارد شده بود، گیج بودم، خوابم گرفته بود، به خودم گفتم حتما الان که گوشیم خاموش شده اسمس زده یا زنگ میزنه که بگه یه کاری براش پیش اومده یا حواسش به گوشیش نبوده، منم جواب بدم که اشکالی نداره ... . اینطوری فرض کنم بهتره تا بخوام گوشیم رو روشن کنم و منتظر بمونم. اونم حتما نگران من شده. حتما اسمس میزنه و زنگ میزنه. من مطمئنم وقتی من نگران اون میشم اونم نگران من میشه. چشمام سنگین شده بود، خوابم گرفته بود، توی عالم خواب بیداری بازم منتظر بودم یک خبری از سلامتیش بهم برسه ولی خواب امانم نداد و من خوابیدم ...